Paradoks

Czy wszystko jest paradoksem? Kiedy przyglądam się życiu, w każdej nawet najmniejszej drobinie zamiast prostoty dostrzegam jakiś paradoks. Wszystko jest skomplikowane dzięki subiektywizmowi, dzięki schematom, które nie pozwalają nam poznawać rzeczy takimi jakie są. Przyszło nam żyć w czasach, kiedy albo się w coś ślepo wierzy, albo każdą rzecz poddaje pod wątpliwość. Znalezienie równowagi jest niemożliwe, jeśli chcemy to zrobić w pełni świadomie. Wydaje się, że trzeba przyjąć jakieś wytyczne, zgadzając się nawet na ich niedoskonałość aby iść dalej w spokoju ducha. Patrząc na ludzi dookoła, część z nich przyjęła sobie proste i łatwe zasady i już się nad niczym nie musi zastanawiać. Czy tak łatwiej żyć? Nie wiem, subiektywny stan umysłu nie pozwoli mi nigdy w pełni zrozumieć drugiego człowieka i porównać nasze wybory. Kolejny paradoks, chcemy być z kimś blisko, mamy go zaakceptować takim jaki jest, nie wiemy jaki jest, bo żeby to zrozumieć, musielibyśmy być tym kimś. To się chyba nazywa zapędzeni w kozi róg...